Ҳангоми рехтани об барои дастшуйии шахсе, ки дар мо тоҷикон ривоҷ ёфтааст, бояд ин дуоҳоро гуем. Дуоҳо кутоҳанд, хонед ва ба дӯстонатон равон кунед.
Дуое, ки дастшуй барои шахси обрез мегуяд: “Таҳаракаллоҳу мин ҷамиъи зунубика”. Ва шахси обрез ин дуоро мегуяд: “Ва лака мисли золика”.
