Маводи мазкур аз Шӯрои уламо оварда шудааст. Он дар мавриди Касам хурдан, касамро шикастан ва дигар масоил навишта шудааст. Шахсе аз Шӯрои уламо чунин суол кардааст:
Ассалому алайкум домулло. Дар бораи қасам каме маълумот медодед. Оё қасамро баргардонидан имкон дорад?
Саволдиҳанда: Диловар
Ҷавоби Шӯрои уламо:
Ва алайкумуссалому ва раҳматуллоҳ.
Бародари азиз, аз нигоҳи фиқҳи мазҳаби ҳанафӣ қасам бар се қисм аст: Қасами мунъақид, қасами ғамус ва қасами лағв.
Ҳар яке аз ин навъҳо дорои суратҳои хос аст, ки дар китобҳои фиқҳӣ зикр шудаанд.
Агар лафзи қасам аз навъи қасами мунъақид бошад, баргардонидани он имкон надорад. Дар ҳолати шикастани қасам вобаста ба лафзи он каффорат лозим мешавад ва ё ҷазо воқеъ мегардад. Масалан, агар касе савганд ёд кард, ки “фалон амалро анҷом намедиҳам”, вале пас аз чанде он амалро анҷом дод, дар ин ҳолат қасамаш мешиканад ва бар ӯ каффорат лозим мегардад.
Каффорати қасам ин аст, ки даҳ нафар фақирро наҳору шом ғизо бихӯронад ё ба ҳар нафар фақире ним ман гандум (2 кг) ё як ман (4 кг) ҷав бидиҳад ё даҳ мискинро либос бипӯшонад, агар бар яке аз инҳо қодир набуд, се рӯз рӯза бигирад.
Агар касе савганд ёд кард, ки “агар фалон корро анҷом диҳам, занам талоқ бошад”, пас, агар он корро анҷом диҳад, ҳамсараш талоқ мешавад.
