Якчанд хислате, ки инсонро хушбахт месозанд, баҳри шумо меорем:
– Имони мустаҳкам, эътиқоди солим.
– корҳои некӯ ва амалҳои хайр.
– инсоф, виҷдон.
– адолат.
– холисият.
– илму маърифат.
– одобу ахлоқ.
– меҳру муҳаббат.
– раҳмдилӣ.
– ҳалоллӣ, покдомонӣ.
– озодагӣ.
– ҳаё, ибо, иффат.
– сабру тоқат.
– фарохдилӣ.
– саховат, ҳиммат.
– камтарӣ.
– камгапӣ.
– одамгарӣ, инсонпарварӣ.
– ҷавонмардӣ.
– ростгӯӣ.
– ғайрату шиҷоат.
– мехнатдӯстӣ.
– меҳмондстӣ.
– шукр кардан.
– нигоҳ доштани забон аз бадгӯӣ,
– сир ошкор накардан.
– ба ваъда вафо.
– хайрихоҳӣ…
Аз китоби “Роҳ сӯйи ҳаёти хушбахт”.
