Дуо барои ислохи фарзандон. Нусхаи ислоҳи худ ва фарзандон
Агар шахсе мехоҳад, ки фарзандонаш мутеъу фармонбардор бошанд ва ё ин ки мехоҳад барои Аллоҳ амали шоиставу хубе анҷом диҳад, ин оятро то се рӯз бисёр бихонад, иншоаллоҳ ба мақсад хоҳад расид. Оят ин аст:
Бисмиллоҳи-р-Раҳмони-р-Раҳим
Рабби авзиънӣ ан ашкура ниъматака-л-латӣ анъамта алайя ва ало волидайя ва ан аъмала солиҳан тарзоҳу ва аслиҳ лӣ фи зуррийяти, инни тубту илайка ва иннӣ мина-л-муслимин.[1]
[1] Сураи Аҳқоф, ояти 15.
