Дуо барои нурони сохтани руй, чехра. Нусхае барои нуронӣ сохтани қалб ва чеҳра
Агар касе хоҳони ин аст, ки чеҳраву қалбаш нуронӣ гардад, ин оятро рӯзона як маротиба бихонад ва бар худаш бидамад. Оят ин аст:
Бисмиллоҳи-р-Раҳмони-р-Раҳим
Аллоҳу нуру-с-самовоти ва-л-арзи, масалу нуриҳи камишкотин фиҳо мисбоҳун, ал-мисбоҳу фӣ зуҷоҷатин, аз-зуҷоҷату кааннаҳо кавкабун дуррийюн юкаду мин шаҷарати-м-муборакатин зайтунати-л-ло шаркийяти-в-ва ло ғарбийяти- й-якоду зайтуҳо юзиу ва лав лам тамсасҳу норун, нурун ало нурин, яҳдиллоҳу линуриҳи ма-й-яшоу, ва язрибуллоҳу-л-амсола ли-н-носи, валлоҳу бикулли шайъин алим.[1]
[1] Сураи Нур, ояти 25.
