Камтар касе аст ки дар тӯли намоз, ҳавосаш (ҳушаш) комил ба намоз буда ва мутаваҷҷеҳи он бошад, чора чист?
◾Қабл аз намоз бар ҷойнамоз нишаста ва қадре зикр ё тиловати сураҳои Ихлос (қул ҳуваллоҳу аҳад) наъвизатайн (қул аузу бираббил фалақ) ва (қул аузу бираббиннос) ро бихонед то рӯҳу дилатон омода ва муштоқи ибодати Аллоҳ гардад.
◾Қабл аз намоз, бо худ чунин тасвир кунед ки мумкин аст ин охирин намозатон қабл аз вафот бошад.
◾Пеши рӯятон Аллоҳ ҷаллаҷалолуҳу, пушти сар малакулмавт, зери поятон пули сирот, тарафи дасти рост ҷаннат ва тарафи дасти чапатон дӯзахро тасаввур кунед.
◾Ба худ талқин кунед ва тасмими ҷиддӣ бигиред ки намозе бо хушӯъ ва бидуни парешонӣ бихонед.
◾Тасвир кунед ки мехоҳед дар баробари бузургтарин шахсияти олим ҳастӣ истода бо Ӯ сухан бигӯед.
◾Дастҳоро ки барои такбири таҳрима боло бурдед (кафи дастҳо рӯ ба қибла ва пушти онҳо ба ақаби сараст) инҷо ингуна бо Худо бигӯед:
Худоё ин ҳолат яъне аз ин лаҳза дунё тарк ва пушти сарам ва Ту дар муқобилам ва ҳавосам (ҳушам) фақат ба Туст.
◾Истода дар намоз саъй бар хушӯъ ва хузӯи бисёр кунед ва худро бениҳоят назди Аллоҳ кӯчак ва ниёзманд кунед.
◾Оҳиста ва бо оромиш намоз бихонед.
◾Ба маънои ончи дар намоз мехонед таваҷҷӯҳ кунед.
◾Агар гурусна ё ташна ҳастед, қабл аз намоз шиками худро сер кунед то сабаби аҷала дар намоз барои бар суфра (дастархон) нишастан нагардад.
◾Дар макони хилват ва сокит намоз хонед.
“Қабл аз намоз се бор аузу биллоҳи минашшайтонирраҷим-ро хонда тарафи чапи худ оҳиста cуф кунад.
◾Макони намозатонро ба рӯи шумо холӣ аз ҳар тасвир ва ҷисме бошад.
