Тафсири Сураи Ъабаса Ояти 13 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ъабаса Ояти 13
فِىۡ صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ١٣
Фӣ суҳуфи-м мукаррамаҳ. 13.
13. (Оятҳои илоҳӣ) дар саҳифаҳои гиромии.
Яъне ҳамаи оятҳои Қуръони карим дар саҳифаҳои муқаддас ва пок дар Лавҳул Маҳфуз навишта шудааст. Инчунин дар Замин ҳам онро мардум ниҳоят азиз ва гиромӣ медоранд, дар ҷойҳои баланд аз рӯйи ҳурмат нигоҳ медоранд ва ҳаракат мекунанд, то маънои онро фаҳмида, ба ҳукмҳо ва насиҳатҳои он амал намоянд. Аз ёд хондани он бетаҳорат иҷозат аст, аммо ба даст гирифтани Қуръон бе таҳорат мумкин нест. Дар ҳолати воҷиб будани ғусл, яъне ҷанобат, нифосу ҳайз қироат кардани каломи Раббонӣ, оят-оят мумкин нест. Магар ним калима ним калима агар зан муаллима бошад. Ин аст ҳурмати Қуръон, зеро он…
Рӯйхати оятҳои Сураи Ъабаса «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «