Идеяи бунёди парашют ба Леонардо да Винчи марбут аст. Ӯ ҳанӯз соли 1483 нусхаи пирамидашакли парашютро тарҳрезӣ намуда, чунин гуфта буд: «Агар одам чодаре аз матои канабии крахмалзада ба андозаи арзу баландии 12 оринҷ дошта бошад, метавонад аз баландии масофааш гуногун, бе ягон хатар худро ҳаво диҳад».
Андозаи парашюти Леонардо 60 метри мураббаъ – ин қариб монанд ба нусхаи парашюти ҳозиразамон мебошад. Он замон, бинобар набудани зарурат ин парашютро то ба охир такмил надоданд.
Баъдтар А. Николаси англис исбот намуд, ки тарҳи парашюти сохтаи да Винчи бо қиёс аз парашютҳои муосир дар моҳият камтар нест. Бо ин манзур тибқи нақшаи ихтироъкори бузург парашюте омода кард ва бо он парвози муваффақро анҷом дод.
парашут парашют бо забони точики
