Тафсири Сураи Иброхим Ояти 44 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Иброҳим Ояти 44
وَأَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَ ۗ أَوَلَمْ تَكُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِنْ زَوَالٍ ٤٤
Ва анзири-н-наса явма яътӣҳиму-л-ъазабу фаяқулу-л-лазӣна заламу Раббана аххирна ила аҷалин қарӣби-н-нуҷиб даъватака ва наттабиъи-р-русул. А-ва лам такуну ақсамтум-м мин қаблу ма лакум-м мин завал. 44.
44. Мардумро аз рӯзе битарсон, ки ба онҳо азоб биёяд, пас, золимон гӯянд: «Эй Парвардигори мо, моро як муддати кӯтоҳ муҳлат деҳ, то даъвати Туро қабул кунем ва расулонро пайравӣ кунем, (ба онҳо гуфта мешавад:) «Оё пеш аз ин қасам намехӯрдед, ки шуморо ҳеҷ заволе набошад?».
Рӯйхати оятҳои Сураи Иброҳим «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «