Тафсири Сураи Чин Ояти 9 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ҷин Ояти 9
وَّاَنَّا كُنَّا نَقۡعُدُ مِنۡهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمۡعِ ؕ فَمَنۡ يَّسۡتَمِعِ الۡاٰنَ يَجِدۡ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًا ٩
Ва анна кунна нақъуду минҳа мақоъида ли-с-самъ. Фа ма-й ястамиъи-л-ана яҷид лаҳу шиҳаба-р-расада. 9.
9. Ба дурустӣ (ки) ба ҷойҳое аз Осмон барои шунидан менишастем. Пас, алҳол ҳар ки гӯш бидиҳад, аз ситорагон барои худ шиҳоби муҳайёсохта меёбад.
Ҷинҳо то биъсати Расулуллоҳ (с) дар ҷойи барояшон мувофиқи Осмон нишаста машварати фариштаҳоро гӯш мекарданд. Баъд аз биъсат дигар ба Осмон роҳ наёфтанд, агар раванд ба оташе, ки аз ситорагон мехезад дучор мегарданд.
Рӯйхати оятҳои Сураи Ҷин «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «