Аллоҳ субҳонаҳу ва таъоло коҳилнамозонро, ки аз ҷиҳати ҷаҳлу ғафлат ва танбалию сустияшон ба гузоридани панҷ вақт намоз побанд намебошанд ва онро дар баъзе ҳолатҳо тарк месозанд, хабарҳои гирифтор шудан ба азоби дӯзахро додааст. Мо дар инҷо ду оятро зикр мекунем, ки чунинанд:
{ فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ . الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ } (الماعون: 4 – 5)
“Вой бар он намозгузорон! Он намозгузороне, ки аз намози худ ғофиланд”.
{فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا} (مريم: 59)
“Он гоҳ пас аз онон фарзандони нохалафе ҷонишин шуданд, ки намозро ба ҳадар доданд ва аз хостаҳои нафсонӣ пайравӣ карданд ва муҷозоти гумроҳиро дар дузах хоҳанд чашид”.
