Тафсири Сураи Муддассир Ояти 11 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Муддассир Ояти 11
ذَرۡنِىۡ وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيۡدًا ١١
Зарнӣ ва ман халақту ваҳӣда. 11.
11. Маро бо касе ки ӯро танҳо офаридам, бигзор.
Аллоҳтаъоло дар ояти мазкур барои ибрати дигарон Валидро таҳдид намуда, барои тасаллии Ҳабиби Худ (с) фармудааст, ки эй Муҳаммад (с), маро бо он шақии бадбахт танҳо гузор, ман ӯро аз батни модараш танҳо халқ кардам, на мол дошт, на валад, на қуввату на мадад. Ҳамаи инро ман ба ӯ додам, вале инро нашинохта саркаш шуд, чораи ин кофирро ман мебинам.
Ояти зер ин маъноро идома медиҳад:
Рӯйхати оятҳои Сураи Муддассир «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «