Тафсири Сураи Ёсин Ояти 61 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ёсин Ояти 61
وَّاَنِ اعۡبُدُوۡنِىۡ ؔؕ هٰذَا صِرَاطٌ مُّسۡتَقِيۡمٌ ٦١
Ва аниъбудунӣ. Ҳаза сироту-м мустақӣм. 61.
61. Ва он ки Маро бипарастед, роҳи рост ин аст?
Дар давоми ояти боло Аллоҳтаъоло мефармояд, ки оё ба забони расулони Худ (а) ба шумо аҳд накарда будам, ки агар хоҳед, ки динатон ҳаққу роҳатон мустақим ба сӯи Ҷаннат бошад, танҳо Манро Аллоҳи ягонаро итоату парастиш кунед?
Шумо бошед дар роҳи ғайри аҳду паймон рафтед, ба насиҳати Ман амал накардед, шайтон шуморо чи амре кард итоат намудед.
Рӯйхати оятҳои Сураи Ёсин «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «