Тафсири Сураи Чин Ояти 14 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ҷин Ояти 14
وَّاَنَّا مِنَّا الۡمُسۡلِمُوۡنَ وَمِنَّا الۡقٰسِطُوۡنَؕ فَمَنۡ اَسۡلَمَ فَاُولٰٓٮِٕكَ تَحَرَّوۡا رَشَدًا ١٤
Ва анна минна-л-муслимуна ва минна-л-қоситун. Фа ман аслама фа улаика таҳаррав рашада. 14.
14. Ҷа ба дурустӣ (ки) баъзе аз мо мусалмонанд ва баъзе аз мо гунаҳгоранд, пас, касоне Ислом оварданд, роҳи рост (ҳақ)-ро шинохта (ихтиёр кард)-анд.
Ҷинҳо гуфтанд, ки баъди шунидани Қуръон баъзе аз моён мусалмон шуданд ва баъзеи дигар гумроҳ буданд ҳамчунон гумроҳ монданд ва ба нафсҳои худ зулм карданд. Шахсе Ислом овард дарёфт, ки роҳи росту ҳаққро пеш гирифтааст.
Рӯйхати оятҳои Сураи Ҷин «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «