Тафсири Сураи Чосиях Ояти 30 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ҷосияҳ Ояти 30
فَاَمَّا الَّذِيۡنَ اٰمَنُوۡا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ فَيُدۡخِلُهُمۡ رَبُّهُمۡ فِىۡ رَحۡمَتِهٖ ؕ ذٰلِكَ هُوَ الۡفَوۡزُ الۡمُبِيۡنُ ٣٠
Фа амма-л-лазӣна аману ва ъамилу-с-салиҳати фаюдхилуҳум Раббуҳум фӣ раҳматиҳ. залика ҳува-л-фавзу-л-мубӣн. 30.
30. Пас, ононе ки имон оварданд ва корҳои нек карданд, пас, онҳоро Парвардигорашон дар раҳмати Худ дарорад, ин комёбии ошкор аст.
Агар бандаҳои Худо тақвокор шаванд, дар дунё амалҳои солеҳро анҷом диҳанд, Аллоҳ таъоло дохили раҳмати худ, (Ҷаннати пурнозу неъмат) мегардонад. Ин раҳмати Парвардигор барои онҳо фазлу наҷоти ошкору бузург аст, ки чун он дигар роҳи наҷотбахше нест.
Рӯйхати оятҳои Сураи Ҷосияҳ «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «