Тафсири Сураи Коф Ояти 23 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Қоф Ояти 23
وَقَالَ قَرِيۡـنُهٗ هٰذَا مَا لَدَىَّ عَتِيۡدٌ ٢٣
Ва қола қарӣнуҳу ҳаза ма ладайя ъатӣд. 23.
23. Ва фариштаи ҳамнишини ӯ гӯяд: «Ин аст номаи аъмоли ту, ки назди ман ҳозир аст!».
Яке аз аҳволи рӯзи қиёмат ин аст, ки дар он рӯз фариштаи муаккали ҳар инсон мегӯяд, ки ин аст он инсоне, ки ман ба ӯ вакил будам ва девону номаи аъмоли ӯро ҳозир овардам. Бо гуфтани ин суханҳо фариштаи муаккал он фаришта он шахсро ба боло аз худ арза медорад.
Дар ин асно шахси гунаҳкор оташи Дӯзахро мебинад, баданшро ларза фаро мегирад. Илова бар ин, садои дилрешкунандаи ояти зерро, ки Аллоҳ таъоло бо он ду фаришта фармон медиҳад, мешунавад…
Рӯйхати оятҳои Сураи Қоф «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «