Савоби ифтор ва дуои таъом (дуои руза кушодан)
1-Касе рӯзадореро таъом бидиҳад, мисли савоби рӯзадор савоб мегирад. Дар ин мавзӯъ дар ривояти “Сунани Дорамии Самарқандӣ” бо санади саҳеҳ Пайғамбар (с) чунин гуфтааст:
«مَنْ فَطَّرَ صَائِمًا كُتِبَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ، إِلَّا أَنَّهُ لَا يَنْقُصُ مِنْ أَجْرِ الصَّائِمِ» (كذا في سنن الدارمي -2/ 1062/ 1744 -عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ،وفي تعليق المحقق: إسناده صحيح).
“Касе рӯзадореро ифтор бидиҳад барояш мисли савоби ӯ савоб навишта мешавад, магар ин, ки чунин савоб додани ба ифтордиҳанда ҳеҷ чизеро аз савоби рӯзадор кам намекунад”.
2-Ҳангоми ифтор кардан ин дуоро мехонад. Дар ривояти “Сунани Абудовуд” бо санади мурсали тақвиятшаванда чунин омадааст:
“أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَفْطَرَ قَالَ:اللَّهُمَّ لَكَ صُمْتُ،وَعَلَى رِزْقِكَ أَفْطَرْتُ»(كذا في سنن أبي داود -2/ 306/ 2358 –عَنْ مُعَاذِ بْنِ زُهْرَةَ، مرسلاً، ولكن للحديث شواهد يقوى بها.كما في التعليق على جامع الأصول -6/ 378)
“Пайғабар (с) чун ифтор мекард чунин мегуфт:”Аллоҳумма лака сумту ва ало ризқика афтарту”.
“Ё Аллоҳ! Барои Ту рӯза доштам ва бо ризқи додаи ту ифтор кардам”.
3-Дуоҳои дар ҳақи соҳиби таъом.
1-Дар ин мавзӯъ дар ривояти “Сунани Абудовуд” бо санади саҳеҳ Пайғамбар (с) чунин дуо кардааст:
«اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِيمَا رَزَقْتَهُمْ، وَاغْفِرْ لَهُمْ وَارْحَمْهُمْ» (كذا في سنن أبي داود -3/ 338/ 3729 – عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ، مَنْ بَنِي سُلَيْمٍ وحكم المحقق: صحيح).
“Аллоҳумма борик лаҳум фимо разақтаҳум вағфир лаҳум варҳамҳум”.
“Бор Худоё! Дар ризқе, ки барои инҳо додаи баракат бидеҳ ва онҳоро мағфират ва раҳмат намо”.
2-Дар ривояти “Саҳеҳи Муслим” Пайғамбар (с) чунин дуъо кардааст:
”اللهُمَّ،أَطْعِمْ مَنْ أَطْعَمَنِي، وَأَسْقِ مَنْ أَسْقَانِي”. (كذا في صحيح مسلم -3/ 1625)
“Аллоҳумма атъим ман атъаманӣ васқи ман асқонӣ”.
“Бор илоҳо! Ҳар касе ба мо таъом дода таъомаш бидеҳ ва ҳарки моро сероб кард серобаш бикун”.
3-Дар ривояти “Сунани Абудовуд” бо санади саҳеҳ Пайғамбар (с) чунин дуо кардааст:
«أَفْطَرَعِنْدَكُمُ الصَّائِمُونَ، وَأَكَلَ طَعَامَكُمُ الْأَبْرَارُ،وَصَلَّتْ عَلَيْكُمُ الْمَلَائِكَةُ» (كذا في سنن أبي داود -3/ 367/ 3854 – عَنْ أَنَسٍ، وحكم المحقق: صحيح).
“Афтара индакумус-соимун ва акала таъомакумул аброр ва саллат алайкумул-малоикаҳ”.
“Рӯзадорон дар назди шумо ифтор бикунанд ва некон таъоми шуморо бихуранд ва фариштагон бар шумо дуруд бифристанд”.
