Тафсири Сураи Чин Ояти 12 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ҷин Ояти 12
وَّاَنَّا ظَنَنَّاۤ اَنۡ لَّنۡ نُّعۡجِزَ اللّٰهَ فِى الۡاَرۡضِ وَلَنۡ نُّعۡجِزَهٗ هَرَبًا ١٢
Ва анна зананна ал лан-н-нуъҷизаллоҳа фи-л-арЗи ва лан-н-нуъҷизаҳу ҳараба. 12.
12. Ва ба дурустӣ (ки) мо яқин кардем, ки Худоро дар рӯи Замин оҷиз гардонда наметавонем ва Ӯро дар (бо) гурехтан ҳам оҷиз гардонда наметавонем.
Ҷинҳо гуфтанд, ки мо бо тафаккур ва истидлол дарёфтем, ки мо дар замини Худо ҳар куҷое бошем дар қабзаи султонии Ӯем ва Ӯро бо гурехтан ё дигар амал, оҷиз гардонида наметавонем. Бинобар ин бо шукргузорӣ аз ёфтани имон ва ҳидоят ба василаи шунидани Қуръон гуфтанд, ки…
Рӯйхати оятҳои Сураи Ҷин «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «