Тафсири Сураи Сод Ояти 40 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Сод Ояти 40
وَاِنَّ لَهٗ عِنۡدَنَا لَزُلۡفٰى وَحُسۡنَ مَاٰبٍ ٤٠
Ва инна лаҳу ъиндана ла зулфа ва ҳусна мааб. 40.
40. Ва албатта, ӯро назди Мо Қурб ва бозгашти некӯ аст.
Аллоҳтаъоло Сулаймон (а)-ро дар дунё мулку номи баланди пайғамбарӣ доду мартабаашро баланд гардонид ва боз ваъдаи Он зоти пок аст, ки бозгашти ӯ (а) дар охират ҳам некӯ хоҳад буд. Хушо ба ҳоли чунин бандае, ки ному санои неки ӯ дар Қуръони карим то абад боқӣ мемонад ва Худованд ба тарафдории ӯ сухан мегӯяд.
Дар ҳамин ҷо Қиссаи Довуд (а) ва Сулаймон (а) бо услуби ин сура хотима ёфта, бо оятҳои зер Қиссаи Айюб (а) оғоз меёбад.
Рӯйхати оятҳои Сураи Сод «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «