Тафсири Сураи Хичр Ояти 97 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Ҳиҷр Ояти 97
وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ۹۷
Ва лақад наъламу аннака язиқу садрука бима яқўлун. 97.
97. Ва ҳароина, медонем он ки танг мешавад синаи ту ба сабаби он чӣ мегӯяд.
Худованд бори дигар барои дилдории бештар ва тақвияти рӯҳияи Пайғамбар (с) дар ин оят гуфтааст, ки Мо медонем, ки онҳо туро муттаҳам ба соҳирӣ, девонагӣ, фолбинӣ, дурӯғгӯӣ мекунанд, ё дар бораи Қуръон ва Худои Субҳон суханҳои носазо мегӯянд. Ин суханҳо туро дилтанг ва нороҳат месозанд ва рӯҳи латифу қалби ҳассоси ту наметавонад ин гуна суханҳоро бардошт кунад. Локин дар чунин ҳолат…
Рӯйхати оятҳои Сураи Ҳиҷр «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «