Ниқоби муҳофизатиро бори аввал донишманди бузург Ибни Сино дар солҳои 1000 – 1030 ҳангоми бемории сироятии тоун дар шакли минқори паранда тавсия кард. Дар чунин ниқобҳо пахтаи тар бо сиркои таъсирашон сусттар гузошта мешуд, то ҳангоми муомила бо бемор табиб сироят наёбад. Ӯ, инчунин, гиёҳҳои шифобахши хушбӯйро баҳри рафъи бемориҳо дар нӯли дарози ниқоб тавсия додааст.
Баъдтар дар аввали асри XVII табибони Аврупо аз «Ал-қонун» истифода карда, ниқоби махсусро аз минқори парандаҳо таҳия карданд.
Инчунин, Шайхурраис баҳри пешгирии бемориҳои сироятӣ бори аввал карантинро дар Хоразм эълом дошта буд.
ИНҲО ҲАМ ПИСАНДАТОН МЕОЯНД:
