Сураи Наҷм Ояти 47 – Тафсири Осонбаён (Қуръон)

0

Тафсири Сураи Начм Ояти 47 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.


Сураи Наҷм Ояти 47

وَاَنَّ عَلَيۡهِ النَّشۡاَةَ الۡاُخۡرٰىۙ‏ ٤٧

Ва анна ъалайҳи-н наш-ата-л-ухро. 47.

47. Албатта, офаридани дигар бар Аллоҳ аст,

Баъд аз миронидани дуюмбора зинда гардонидан барои ҳисобу китоб ва подоши амал аз қудратҳои Аллоҳ таъолост. Худованде, ки инсонҳоро аз нутфаи суратан беҷон халқ намуду ҷон бахшид, қодир аст, ки инсонро миронад ва боз аз нав зинда гардонад.


Рӯйхати оятҳои Сураи Наҷм «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «

Мақолаи қаблӣСураи Наҷм Ояти 46 – Тафсири Осонбаён (Қуръон)
Мақолаи баъдӣСураи Наҷм Ояти 48 – Тафсири Осонбаён (Қуръон)