Тафсири Сураи Муъминун Ояти 10 – Тафсири Осонбаён (Куръон) бо забони точики / тоҷикӣ аз сомонаи www.DONISH.su.
Сураи Мӯъминун Ояти 10
أُولَٰئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ ١٠
Улаика ҳуму-л варисун. 10.
10. Ин ҷамоъат, худи онҳо ворисонеанд,
Яъне, муъминони дорои сифатҳои дар оятҳои гузашта зикр шуда, ки намозҳоро бо фурӯтанӣ бо сарҷамъ кардани фикру хаёл барпо медоранд, аз амалҳои бад худдорӣ мекунанд, закотро мепардозанд, шармгоҳҳои худро аз ҳаром нигоҳ медоранд, амонатро хиёнат намекунанд, ба аҳду паймони худ вафо мекунанд ва дар он пойдоранд, бегумон растагор шуданд ва ин гурӯҳ шоистаанд чизеро мерос баранд. Он чизе, ки мерос мебаранд, чист?
Ояти баъдӣ ҷавоби ин савол аст.
Рӯйхати оятҳои Сураи Мӯъминун «
Рӯйхати сураҳо «
Саволу ҷавоби исломӣ «